RÜŞTÜ ONUR

Bir şair yaşamıştı Zonguldak’ta
Adı Rüştü Onur’du
Bilseydi hatırlanacağını
Ölümünden sonra
Memnun olurdu…

Ünlü şair Behçet Necatigil, ölümünden sonra Rüştü Onur’u bu sözler ile tanımlamıştı. Türkiye insanı ise Rüştü Onur ve Muzaffer Tayyip Uslu ile geçtiğimiz hafta vizyona giren “Kelebeğin Rüyası” filmi ile tanıdı. Bugünlerde filme konu olan, genç yaşlarında kaybettiğimiz iki genç şairin edebi yönleri, şiirleri ve ilginç hayat hikayeleri 7’den 70’e her kesimden insanın ilgisini çekiyor.

Rüştü Onur, köy öğretmeni bir baba ile ev kadını bir annenin en büyük çocukları olarak Zonguldak’ta dünyaya geldi. Lise yıllarında dönemin öldürücü hastalıklarından vereme yakalandı. Okulu bırakmak zorunda kalınca “Maliye Varidat Memur Muavini” olarak Ereğli Kömür İşletmeleri’nde çalışmaya başladı. Onur’un hayatı hastalığının şiddetlendiği 1941-1942 yıllarında iş ile hastane arasında geçiyordu. Ancak bir taraftan da şiirler yazıyordu. Bir lisede öğretmenlik yapan ve aynı zamanda da hocaları olan ünlü şair Behçet Necatigil ve kendisi gibi şair olan Muzaffer Tayyip Uslu ile birlikte fikir alışverişinde bulunuyorlar ve yazdıkları yazıları Zonguldak’ta çıkan dergi ve gazetelere gönderiyorlardı.
Muzaffer Tayyip Uslu da Rüştü Onur ile aynı kaderi paylaşıyordu. O da verem ile mücadele ediyordu. Rüştü Onur hastalığından sonra yaşam ile ilgili umutsuzluğa kapılmış şiirlerinde de ölüm ve ayrılık temalarına ağırlık vermişti. Muzaffer Tayyip Uslu ise Onur’un aksine yaşamındaki acılara inat, yaşamanın güzelliğini yazmıştı.
Rüştü Onur, 22 yaşında, Muzaffer Tayyip Uslu ise Onur’dan 2 yıl sonra 24 yaşında veremden dolayı hayatlarını kaybettiler.